സീസണൽ ഊർജ്ജ സംഭരണമായാലും സീറോ-എമിഷൻ ഏവിയേഷന്റെ മഹത്തായ വാഗ്ദാനമായാലും, കാർബൺ ന്യൂട്രാലിറ്റിയിലേക്കുള്ള ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു സാങ്കേതിക പാതയായി ഹൈഡ്രജൻ വളരെക്കാലമായി കണ്ടുവരുന്നു. അതേസമയം, നിലവിൽ ജർമ്മനിയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹൈഡ്രജൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രാസ വ്യവസായത്തിന് ഹൈഡ്രജൻ ഇതിനകം തന്നെ ഒരു പ്രധാന ഉൽപ്പന്നമാണ്. 2021-ൽ, ജർമ്മൻ കെമിക്കൽ പ്ലാന്റുകൾ 1.1 ദശലക്ഷം ടൺ ഹൈഡ്രജൻ ഉപയോഗിച്ചു, ഇത് 37 ടെറാവാട്ട് മണിക്കൂർ ഊർജ്ജത്തിനും ജർമ്മനിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഹൈഡ്രജന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗത്തിനും തുല്യമാണ്.

ജർമ്മൻ ഹൈഡ്രജൻ ടാസ്‌ക് ഫോഴ്‌സിന്റെ ഒരു പഠനമനുസരിച്ച്, 2045-ൽ സ്ഥാപിതമായ കാർബൺ ന്യൂട്രാലിറ്റി ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കെമിക്കൽ വ്യവസായത്തിൽ ഹൈഡ്രജന്റെ ആവശ്യം 220 TWH-ൽ കൂടുതലാകാം. സൊസൈറ്റി ഫോർ കെമിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ആൻഡ് ബയോടെക്നോളജി (DECHEMA), നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസ് ആൻഡ് എഞ്ചിനീയറിംഗ് (acatech) എന്നിവയിലെ വിദഗ്ധർ അടങ്ങുന്ന ഗവേഷണ സംഘത്തെ, ഒരു ഹൈഡ്രജൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാവി സാധ്യതകളും അത് സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ നടപടികളും ബിസിനസ്സ്, ഭരണ, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർക്ക് സംയുക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ഹൈഡ്രജൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു റോഡ്‌മാപ്പ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ചുമതലപ്പെടുത്തി. ജർമ്മൻ വിദ്യാഭ്യാസ ഗവേഷണ മന്ത്രാലയത്തിന്റെയും ജർമ്മൻ സാമ്പത്തിക കാര്യ, കാലാവസ്ഥാ പ്രവർത്തന മന്ത്രാലയത്തിന്റെയും ബജറ്റിൽ നിന്ന് ഈ പദ്ധതിക്ക് €4.25 മില്യൺ സബ്‌സിഡി ലഭിച്ചു. പ്രതിവർഷം ഏകദേശം 112 മെട്രിക് ടൺ കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡിന് തുല്യമായ കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന കെമിക്കൽ വ്യവസായം (ശുദ്ധീകരണശാലകൾ ഒഴികെ) ആണ് പദ്ധതിയുടെ പരിധിയിൽ വരുന്ന മേഖലകളിൽ ഒന്ന്. ജർമ്മനിയുടെ മൊത്തം ഉദ്‌വമനത്തിന്റെ ഏകദേശം 15 ശതമാനം വരും ഇത്, എന്നിരുന്നാലും മൊത്തം ഊർജ്ജ ഉപഭോഗത്തിന്റെ ഏകദേശം 7 ശതമാനം മാത്രമാണ് ഈ മേഖല വഹിക്കുന്നത്.

രാസ മേഖലയിലെ ഊർജ്ജ ഉപഭോഗവും ഉദ്‌വമനവും തമ്മിലുള്ള പ്രകടമായ പൊരുത്തക്കേട്, വ്യവസായം ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ അടിസ്ഥാന വസ്തുവായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാലാണ്. രാസ വ്യവസായം കൽക്കരി, എണ്ണ, പ്രകൃതിവാതകം എന്നിവ ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളായി ഉപയോഗിക്കുക മാത്രമല്ല, ഈ വിഭവങ്ങളെ ഫീഡ്‌സ്റ്റോക്കുകളായി വിഘടിപ്പിച്ച് മൂലകങ്ങളായി, പ്രാഥമികമായി കാർബൺ, ഹൈഡ്രജൻ എന്നിവയാക്കി രാസ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കുന്നു. അമോണിയ, മെഥനോൾ തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന വസ്തുക്കൾ വ്യവസായം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്, അവ പിന്നീട് പ്ലാസ്റ്റിക്കുകളും കൃത്രിമ റെസിനുകളും, വളങ്ങളും പെയിന്റുകളും, വ്യക്തിഗത ശുചിത്വ ഉൽപ്പന്നങ്ങളും, ക്ലീനറുകളും, ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കലുകളും ആയി കൂടുതൽ സംസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിലെല്ലാം ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ചിലത് പൂർണ്ണമായും ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്, വ്യവസായത്തിന്റെ ഉദ്‌വമനത്തിന്റെ പകുതിയും കത്തിക്കുകയോ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതാണ്, ബാക്കി പകുതി പരിവർത്തന പ്രക്രിയയിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്.

സുസ്ഥിരമായ ഒരു രാസ വ്യവസായത്തിന്റെ താക്കോലാണ് ഗ്രീൻ ഹൈഡ്രജൻ.

അതിനാൽ, രാസ വ്യവസായത്തിന്റെ ഊർജ്ജം പൂർണ്ണമായും സുസ്ഥിര സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ പോലും, അത് ഉദ്‌വമനം പകുതിയായി കുറയ്ക്കുകയേ ഉള്ളൂ. ഫോസിൽ (ചാര) ഹൈഡ്രജനിൽ നിന്ന് സുസ്ഥിര (പച്ച) ഹൈഡ്രജനിലേക്ക് മാറുന്നതിലൂടെ രാസ വ്യവസായത്തിന് അതിന്റെ ഉദ്‌വമനം പകുതിയിലധികം കുറയ്ക്കാൻ കഴിയും. ഇന്നുവരെ, ഹൈഡ്രജൻ മിക്കവാറും ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. പുനരുപയോഗ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് ഹൈഡ്രജന്റെ ഏകദേശം 5% ലഭിക്കുന്ന ജർമ്മനി ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര നേതാവാണ്. 2045/2050 ആകുമ്പോഴേക്കും, ജർമ്മനിയുടെ ഹൈഡ്രജൻ ആവശ്യം ആറ് മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ച് 220 TWH-ൽ കൂടുതലാകും. പീക്ക് ഡിമാൻഡ് 283 TWH വരെ ഉയർന്നേക്കാം, ഇത് നിലവിലെ ഉപഭോഗത്തിന്റെ 7.5 മടങ്ങ് തുല്യമാണ്.